اشارت می کنی خندان که آری

بگفتم با دلم آخر قراری

ز آتش های او آخر فراری

تو را می گویم و تو از سر طنز

منم از دست تو بی دست و پایی

تو در کوی مهی شکرعذاری

دلم گفتا ندیدی آنچ دیدم