تو در کوی مهی شکرعذاری

تو را می گویم و تو از سر طنز

اشارت می کنی خندان که آری

منم از دست تو بی دست و پایی

دلم گفتا ندیدی آنچ دیدم

تو پنداری ز اکنون است کاری

منم جزوی و از خود کل کل است