هر چند قلندر جهانی

من خود چه کسم که وصل جویم

از لطف توم همی کشانی

ای دل تو مرو سوی خرابات

کان جا همه پاکباز باشند

ترسم که تو کم زنی بمانی

ور ز آنک روی مرو تو با خویش