از لطف توم همی کشانی

آن دم که نهان شوی ز چشمم

می نالد جان من نهانی

من خود چه کسم که وصل جویم

ای دل تو مرو سوی خرابات

هر چند قلندر جهانی

کان جا همه پاکباز باشند