گر ز آنک تویی و گر نه ای تو

کشته ست هزار و خونبها نی

بالله که تویی که بی تویی تو

ای کبر تو غیر کبریا نی

از تو گذری دو دیده را نی

گر فرمایی که نیست هست است

کو زهره که گویمت چرا نی