گر فرمایی که نیست هست است

ای کبر تو غیر کبریا نی

گر ز آنک تویی و گر نه ای تو

از تو گذری دو دیده را نی

کو زهره که گویمت چرا نی

مغناطیسی و جان چو آهن

می آید مست و دست و پا نی