کو زهره که گویمت چرا نی

گر ز آنک تویی و گر نه ای تو

از تو گذری دو دیده را نی

گر فرمایی که نیست هست است

مغناطیسی و جان چو آهن

می آید مست و دست و پا نی

چون گرم شوم ز جام اول