خاموش نمی هلی که باشم

از جا رفتم تو از کجایی

گر بنده بگویمت روا نیست

ترسم که بگویمت خدایی

راه گفتن نمی گشایی

می افشاری مرا چو انگور

معشوق نه ای مرا بلایی