در جمال لم یزل چشم ازل حیران شده

گفت در گوشش قلندر کان طرف می واستی

کاین طرف هر چند سوزی در شرار عشق خویش

لیک هم مطلق نه ای زیرا که در غوغاستی

نی فزودی از دو عالم نی ز نفیش کاستی

تو نه این جایی نه آن جا لیک عشاق از هوس

می کنند آن جا نظر کان جاستی آن جاستی