روح ها می پروری همچون زر و مس و عقیق

غفلت ما بی فضولی بر چو خود یقضان تویی

توبه با تو خود فضول است و شکستن خود بتر

نقش پیمان گر شکست ارواح آن پیمان تویی

چون مخالف شد جواهر ای عجب چون کان تویی

روز درپیچد صفت در ما و تابد تا به شب

شب صفات از ما به تو آید صفاتستان تویی