آب سقا می خریدی بر سقا می ریختی

می گزیدی صادقان را تا چو رحمت مست شد

از گزافه بر سزا و ناسزا می ریختی

می بدادی جان به نان و نان تو را درخورد نی

همچو موسی کآتشی بنمودیش وآن نور بود

در لباس آتشی نور و ضیا می ریختی

روز جمعه کی بود روزی که در جمع توییم