آهوان را به گه صید به گردون گیری

تویی آن شیر که بر جوع بقر می خندی

آهوان را ز دمت خون جگر مشک شده ست

رحمت است آنک تو بر خون جگر می خندی

ای که بر دام و دم شعبده گر می خندی

دو سه بیتی که بمانده ست بگو مستانه

ای که تو بر دل بی زیر و زبر می خندی