رحمت است آنک تو بر خون جگر می خندی

چون سگ گرسنه هر خلق دهان بگشاده ست

تویی آن شیر که بر جوع بقر می خندی

آهوان را ز دمت خون جگر مشک شده ست

آهوان را به گه صید به گردون گیری

ای که بر دام و دم شعبده گر می خندی

دو سه بیتی که بمانده ست بگو مستانه