دیدبانا که تو را عقل و خرد می گویند

از سر روزن آن اصل بصر بی بصری

باد شبگیر که چون پیک خبرها آری

ز آنچ دریای خبرهاست چرا بی خبری

ساکن سقف دماغی و چراغ نظری

بر سر بام شدستی مه نو می جویی

مه نو کو و تو مسکین به کجا می نگری