تیرت آید سه پری گر چه همه تن سپری

به حشر غره مشو این نگر ای مه کز بیم

می گریزی همه شب گر چه شه باحشری

می گریزی تو ولی جان نبری از کف عشق

گر همه تن سپری ور ره پنهان سپری

ور دو پر ور سه پری در فخ آن دام وری

مردم چشم که مردم به تو مردم بیند