می گریزی تو ولی جان نبری از کف عشق

که کلاهت ببرند ار چه که سیمین کمری

به حشر غره مشو این نگر ای مه کز بیم

می گریزی همه شب گر چه شه باحشری

تیرت آید سه پری گر چه همه تن سپری

گر همه تن سپری ور ره پنهان سپری

ور دو پر ور سه پری در فخ آن دام وری