که کلاهت ببرند ار چه که سیمین کمری

رهزنانند به هر گام یکی عشوه دهی

وای بر تو گر از این عشوه دهان عشوه خری

ای مه ار تو عسسی الحذر از جامه کنان

به حشر غره مشو این نگر ای مه کز بیم

می گریزی همه شب گر چه شه باحشری

می گریزی تو ولی جان نبری از کف عشق