وای بر تو گر از این عشوه دهان عشوه خری

دل ترسنده که از عشق گریزان شده ای

ز کف عشق اگر جان ببری جان نبری

رهزنانند به هر گام یکی عشوه دهی

ای مه ار تو عسسی الحذر از جامه کنان

که کلاهت ببرند ار چه که سیمین کمری

به حشر غره مشو این نگر ای مه کز بیم