ز کف عشق اگر جان ببری جان نبری

بر سر بام شدستی مه نو می جویی

مه نو کو و تو مسکین به کجا می نگری

دل ترسنده که از عشق گریزان شده ای

رهزنانند به هر گام یکی عشوه دهی

وای بر تو گر از این عشوه دهان عشوه خری

ای مه ار تو عسسی الحذر از جامه کنان