پر پروانه بسوزد جز پروانه دل

به کمینگاه دل اهل دلان بی جگری

شیر ز آتش برمد سخت و دل آتشکده ای است

جان پروانه بود بر شرر شمع جری

که پرش ده پره گردد ز فروغ شرری

شاه حلمی ز خلاء زیر پر دل می رو

تا تو را علم دهد واهب انسان و پری