شاه حلمی ز خلاء زیر پر دل می رو

جان پروانه بود بر شرر شمع جری

پر پروانه بسوزد جز پروانه دل

که پرش ده پره گردد ز فروغ شرری

تا تو را علم دهد واهب انسان و پری

رو به مریخ بگو که بنگر وصلت دل

تا که خنجر بنهی هیچ سری را نبری