که پرش ده پره گردد ز فروغ شرری

شیر ز آتش برمد سخت و دل آتشکده ای است

جان پروانه بود بر شرر شمع جری

پر پروانه بسوزد جز پروانه دل

شاه حلمی ز خلاء زیر پر دل می رو

تا تو را علم دهد واهب انسان و پری

رو به مریخ بگو که بنگر وصلت دل