بلبلان را مست و گویا می کنی

عارفان را نقد شربت می دهی

زاهدان را مست فردا می کنی

مرغ مرگ اندیش را غم می دهی

زاغ را مشتاق سرگین می کنی

طوطی خود را شکرخا می کنی

آن یکی را می کشی در کان و کوه