آن یکی را می کشی در کان و کوه

بلبلان را مست و گویا می کنی

زاغ را مشتاق سرگین می کنی

طوطی خود را شکرخا می کنی

وین دگر را رو به دریا می کنی

از ره محنت به دولت می کشی

یا جزای زلت ما می کنی