از جان من بپرس که با کفش آهنین

خون می چکد که بی سبب از من بریده ای

از چشم من بپرس چرا چشمه گشته ای

وز قد من بپرس که از کی خمیده ای

اندر ره فراق کجاها رسیده ای

این هم بپرس از او که تو در حسن و در جمال

مانند او ز هیچ زبانی شنیده ای