اندر ره فراق کجاها رسیده ای

از چشم من بپرس چرا چشمه گشته ای

وز قد من بپرس که از کی خمیده ای

از جان من بپرس که با کفش آهنین

این هم بپرس از او که تو در حسن و در جمال

مانند او ز هیچ زبانی شنیده ای

این هم بگو که گر رخ او آفتاب نیست