مانند او ز هیچ زبانی شنیده ای

از جان من بپرس که با کفش آهنین

اندر ره فراق کجاها رسیده ای

این هم بپرس از او که تو در حسن و در جمال

این هم بگو که گر رخ او آفتاب نیست

چون ابر پاره پاره ز هم چون دریده ای

پیداست در دم تو که از ناف مشک خاست