پیداست در دم تو که از ناف مشک خاست

مانند او ز هیچ زبانی شنیده ای

این هم بگو که گر رخ او آفتاب نیست

چون ابر پاره پاره ز هم چون دریده ای

کاندر کدام سبزه و صحرا چریده ای

آنی که دیده ای تو دلا آسمانیی

زیرا ز دلبران زمینی رمیده ای