ای رو به قبله من و الحمدخوان من

بی دست و پای باش چه دربند آلتی

بی دست و پا چو گوی به میدان حق بپوی

میدان از آن توست به چوگان تو بابتی

می خوانمت به خویش که تو پنج آیتی

ای عقل جان بباز چرا جان به شیشه ای

وی جان بیار باده چرا بی مروتی