وی جان بیار باده چرا بی مروتی

ای رو به قبله من و الحمدخوان من

می خوانمت به خویش که تو پنج آیتی

ای عقل جان بباز چرا جان به شیشه ای

رو کان مشک باش که بس پاک نافه ای

رو جمله سود باش که فرخ تجارتی

بر مغز من برآی که چون می مفرحی