گفتم به شمس مفخر تبریز بنگرش

زیرا که پادشاه نشان است آن یکی

گر صد هزار خلق تو را رهزند که نیست

اندر گمان مباش که آن است آن یکی

گفتا عجب مدار چنان است آن یکی