شیر خدایی خدا شیر نرت نام داد

زانک همی بیندت احمد پارینه ای

مرغ گزینی یقین دانه شیرین بچین

کآمد از سوی چین مرغ تو را چینه ای

از چه سبب گشته ای همدم بوزینه ای

صورت تن را مبین زانک نه درخورد توست

پوشد سلطان گهی خرقه پشمینه ای