چاکر آن کس شوم کش به کس اشمرده ای

بنگر کاین دشمنان دست زنان گشته اند

چونک در این خشم و جنگ پای خود افشرده ای

میل تو با کیست جان تا بشوم خاک او

ای تن آخر بجنب بر خود و جهدی بکن

جهد مبارک بود از چه تو پژمرده ای

خیز برو پیش دوست روی بنه بر زمین