از سبب آنک بد در صف ترسنده ای

حبس کند در زمین خوبی هر دانه ای

پیش تو خندد چو گل پای درآید چو خار

ریش نگه دار از آن دوسر چون شانه ای

گشت شکسته بسی لشکر مردانه ای

خسرو تبریزیی شمس حق و دین که او

شمع همه جمع هاست من شده پروانه ای