ای تو شکم خوار چند در هوس روده ای

از نظر لم یزل دارد جانت تگل

پرتو خورشید را تو به گل اندوده ای

گنج دلت سر به مهر وین جگرت کان مهر

از اثر شمس دینست این تبش عشق تو

وز تبریزست این بخت که پرورده ای