تو هر چه می فرمایی همه شکر می خایی

به جان تو ای طایی که سوی ما بازآیی

برآ به بام ای خوش خو به بام ما آور رو

دو سه قدم نه این سو رضای این مستان جو

اگر ملولی بستان قنینه ای از مستان