برآ به بام ای خوش خو به بام ما آور رو

به جان تو ای طایی که سوی ما بازآیی

تو هر چه می فرمایی همه شکر می خایی

دو سه قدم نه این سو رضای این مستان جو

اگر ملولی بستان قنینه ای از مستان

که راحت جانست آن بدار دست از دستان