دو سه قدم نه این سو رضای این مستان جو

به جان تو ای طایی که سوی ما بازآیی

تو هر چه می فرمایی همه شکر می خایی

برآ به بام ای خوش خو به بام ما آور رو

اگر ملولی بستان قنینه ای از مستان

که راحت جانست آن بدار دست از دستان

ایا بت جان افزا نه وعده کردی ما را