بیا بیا بنما کز کجاش پروردی

بیا بیا که چو آب حیات درخوردی

بیا بیا که شفا و دوای هر دردی

بیا بیا که گلستان ثنات می گوید

بیا بیا که به بیمارخانه بی قدمت

نمی رود ز رخ هیچ خسته ای زردی

برآ برآ هله ای آفتاب چون بی تو