برآ برآ هله ای مه که حیف بسیارست

نمی رود ز رخ هیچ خسته ای زردی

برآ برآ هله ای آفتاب چون بی تو

نمی رود ز هوا هیچ تلخی و سردی

که دیده ها همه گریان و تو در این گردی

بیا بیا که ولی نعمت همه کونی

که مخلص دل حیران و مهره نردی