گمان های ناخوش برد بر تو دل ها

مگو که نتانم بلی می توانی

مددهای جانت همه ز آسمانست

از آن سو رسیدی همان سوی روانی

نداند که تو حاضر هر گمانی

به چه عذر آید چه روپوش دارد

که تو نانبشته غرض را بخوانی