که عقل کل کند یاوه کیایی

جدایی تن مرا خود بند کردست

هم از وی چشم می دارم رهایی

که دست جان او چندان درازست

هزاران شکر ایزد را که جانم

به عشق چشم او دارد روایی

فحمدا ثم حمدا ثم حمدا