شاگرد خاص خالقی از جمله افسونها غنی

خود در فسون شیرین لبی مانند داود نبی

آهن چو مومی می شود بر می کنیش از آهنی

نی بلک شاه مطلقی به گلبرک ملک حقی

تا من ترا بشناختم بس اسب دولت تاختم

خود را برون انداختم از ترسها در ایمنی

هر لحظه ای جان نوم هردم به باغی می روم