آهن چو مومی می شود بر می کنیش از آهنی

یک مسله می پرسمت ای روشنی در روشنی

آن چه فسون در می دمی غم را چو شادی می کنی

خود در فسون شیرین لبی مانند داود نبی

نی بلک شاه مطلقی به گلبرک ملک حقی

شاگرد خاص خالقی از جمله افسونها غنی

تا من ترا بشناختم بس اسب دولت تاختم