هر یک چو شهنشاهی هر یک ز دگر احسن

تا چند ازین کو کو چون فاخته ره جو

می درد این عالم از شاهد سیمین تن

هر شاهد چون ماهی ره زن شده بر راهی

جان بخش و مترس ای جان بر بخل مچفس ای جان

مصباح فزون سوزی افزون دهدت روغن

شاهی و معالی جو خوش لست ابالی گو