مصباح فزون سوزی افزون دهدت روغن

هر شاهد چون ماهی ره زن شده بر راهی

هر یک چو شهنشاهی هر یک ز دگر احسن

جان بخش و مترس ای جان بر بخل مچفس ای جان

شاهی و معالی جو خوش لست ابالی گو

از شیر بگیر این خو مردی نه آخر زن

پا در ره پرخون نه رخ بر رخ مجنون نه