در مجلس سلطان رو وز باده سلطان چش

بی مستی آن ساغر مستست دل و لاغر

بی سرمه آن قیصر هر چشم بود اعمش

در بیشه شیران رو تا صید کنی آهو

هر سوی یکی ساقی با باده راواقی

هر گوشه یکی مطرب شیرین ذقن و مه وش

از یار همی پرسی که عیدی و یا عرسی