خنک آن را که به شب یار و رفیقست خدا

ای دریغا که شب آمد همه گشتیم جدا

همه خفتند و فتادند به یک سو چو جماد

تو نخسپی هله ای شاه جهان مونس ما

هین مخسپید که شب شاه جهان بزم نهاد