جان را دهم چو موسی گر سیب تو ببویم

از تو شوم حریری گر خار و خارپشتم

یکتا شوم درین ره گر خود هزار تویم

روحی شوم چو عیسی گر یابم از تو بوسی

من خانه خرابم موقوف گنج حسنت

تو آب زندگانی من فرش تو چو جویم

خویی فراخ بودی با مردمان دلم را