تو آب زندگانی من فرش تو چو جویم

روحی شوم چو عیسی گر یابم از تو بوسی

جان را دهم چو موسی گر سیب تو ببویم

من خانه خرابم موقوف گنج حسنت

خویی فراخ بودی با مردمان دلم را

تا غیر تو نگنجد امروز تنگ خویم

از نادری حسنت وز دقت خیالت